Geconfijte Rhododendron bloemen

Geconfijte Rhododendron bloemen

Ik citeer uit het boek van T. Lobsang Rampa. Onthullingen van een Tibetaanse monnik.

“Moeder had besloten, de gasten op een ongebruikelijke lekkernij te onthalen. Ze was van plan gekonfijte rhododendron op tafel te brengen. Al weken tevoren waren onze bedienden uitgereden om in de heuvels aan de voet van de Himalaya de allerbeste bloembladeren uit te zoeken. In ons land Tibet groeien de struiken van de rhododendron tot ongehoorde afmetingen uit en ze vertonen een grote verscheidenheid van kleuren en geuren. De bloemen die nog net niet de volle wasdom hebben bereikt, worden uitgezocht en heel zorgvuldig schoongemaakt. Als de bladeren worden gekneusd zou de hele confituren bederven. Daarna worden grote glazen potten gevuld met een mengsel van honing en water, waarna zorgvuldig iedere bloem in een pot wordt neergelaten. Er wordt voor gezorgd, dat er geen lucht in de pot kan achterblijven, voordat die wordt verzegeld. Wekenlang worden daarna alle potten in de zon gezet en op regelmatige tijden gedraaid zodat alle kanten van de bloem even lang aan het licht worden blootgesteld. De bloem begint dan heel langzaam te groeien en neemt het honingwater op, dat wordt omgezet in nectar. Sommige mensen vinden de bloemen het lekkerst, wanneer ze enige dagen tevoren uit de potten gehaald en in het zonlicht gezet worden. Zo worden ze namelijk droog en iets knapperig, zonder dat het uiterlijk of de fijne smaak wordt geschaad. Anderen bestrooien de blaadjes dan nog met (poeder)suiker om de winterse sneeuw te imiteren. Vader was niet erg gelukkig over de kosten van de lekkernij. ‘We hadden tien yaks met kalveren kunnen kopen voor het geld dat jij hebt uitgegeven voor die mooie bloemen’, zei hij.

In mijn tuin staan de Rhododendron in volle bloei in mei. De hommels vliegen af en aan om nectar te verzamelen. Het is druk in de tuin. De lichtgevend paars lila bloemen geven bijna licht. Echt een feest om naar te kijken.